Limandere’nin tarihi hakkında resmi olarak kesin bilgiler olmamasına rağmen yapılan araştırmalar sonucunda bazı bilgilere ulaşılmıştır. Buna göre Limandere’nin Cumhuriyet öncesine dayanan bir geçmişi söz konusudur. Çevresindeki yerleşim yerlerine göre (Yassıgeçit Köyü,Subatağı Köyü Darıçayırı Kasabası, Paralı Köyleri gibi) küçük bir yerleşim yeri olarak kalmıştır. Bunun nedeni ise ormanlık ve bataklıktan dolayı yerleşime fazla müsait olmamasındandır. Ayrıca Adapazarı bölgesini Karasu’ ya, dolaysıyla kuzeye bağlayan yolun Sinanoğlu, Kurumeşe, Kaynak dediğimiz köy merasının üst tarafından geçip Yuvalıdere üzerinden devam etmesi de buralarda fazla yerleşim olmamasına neden olmuştur. Ancak bu yoldan eskiden keten ıslağı (Limandere ile Kurumeşe arası) denilen yerden bir yolun üveztepe istikametine ordan da balıklı ve Sakarya ovalarına geçtiği bilinmektedir. Yassıgeçit ve Subatağı Köylerinde eskiden kalan Rumların buralarda tarlaları olup tarım için geçici olarak özellikle Üveztepe’nin kuzeye bakan tarafında kaldıkları hatta burada küçük bir kiliseleri bile olduğu söylemektedir. Eskiler arasında adı geçen yere manastır yeri denmesinin sebebi budur. Buralarda bugünkü toprak sahipleri tarafından bina kalıntıları bulunması da bu bilgiyi doğrulamaktadır. Limandere’ye asıl gelip yerleşenler ve kurtuluş savaşına kadarda burada kalan Abhazalar olmuşlardır. Abhazalar burada en fazla 30 yada 40 hane olarak kalmışlar ve keten ıslağı denilen yere yerleşmişlerdir. Ancak kendilerine ait 3 adet büyük mezarlığın bulunması onların burada uzun süre kaldığını göstermektedir. Limandere onların yerleşimi ile köy konumunu almıştır. Kurtuluş savaşı ve ardından Cunhuriyet’in ilanı ile devam eden gelişmeler sırasında Abhazalar buradan ayrılmışlardır. Hatta Limandere’ye gelen bugünkü ailelelerin ilk geldiği zamanlar burada birkaç tane ahhaza ailesi olduğu söylenmektedir. Onlar da daha sonra buradan ayrılmışlardır. Limandere’ye bugünkü ailelerden ilk gelenler; Hüseyin Ağa, Şükrü Çavuş kardeşler(Daha sonra “Aslan” soyadını almışlardır), Örcün İzzetler ve daha sonra birkaç aile 1926-1927 yıllarında bugünkü yukarki camiinin alt tarafındaki düzlüğe yerleşmişlerdir. Zamanla başka ailelerin gelmesi ile bugünkü Limandere’nin ilk merkezi burada oluşmuştur.1929 yılında hane sayısı 12’ye ulaştığından köy statüsüne kavuşmuş ve köy mührü Hüseyin Ağaya verilmiş, dolaysıyla bugünkü Limandere’nin ilk muhtarı Hüseyin Ağa (Aslan) olmuştur. 1930 lardan sonra gelen aileler ise Tepe Mahalle sırtlarına yerleşmişlerdir. Bundan sonra ise Karadeniz kökenli aileler çeşitli yerlerden göç edip Limandere’ye yerleşmilerdir. Ancak o sıralar beldemizde bulunan bugünkü yörüklerin ilk aileleri de Limandere ve çevresinde bulunmakta, hayvancılıkla uğraşmakta, fakat yerleşik bir düzenleri bulunmamaktadırlar. Onlardan da ilk aileler yine caminin alt tarafında yerleşik hayata geçmişler daha sonra da bugünkü Yörük Mahallesi tarafına geçerek oraya yerleşmişlerdir. 1940’lardan sonra Limandere hızlı bir göç alarak hane sayısı ve nüfusu artmıştır. 1950’lerden sonra Adapazarı-Karasu yolu bugünkü güzergahta yapılmış ve Limandere’nin merkezi de şu an bulunduğu yerde oluşmaya başlamıştır. Limandere 1954 yılına kadar ilçe olarak Karasu’ya, il olarak ta İzmit’e bağlı idi. Ancak 1954 yılında Adapazarı’nın il olarak Sakarya adını alması ile Sakarya iline bağlanmıştır. Zamanla nüfusu daha da artarak çevrenin en büyük köyü haline gelmiştir. 06.08.1992-4301 sayılı TBMM kanunuyla belediye olmuştur.  1994 yılında da hizmete başlamıştır.