Köyde kışın kahveler dolu. Daha Limandere merkezindeki kahveleri boş görmek nasip olmadı çok şükür. Akşamları insanların kahveye gitmesi normal belki, evde oturma geleneğimiz yok da “gündüz vakti, emekli değilsin bir şey değilsin, kahvede işin ne” diyen yok ne yazık ki!
Bu söylediklerimize kahveciler belki bozulacak ama kahvede oturmanın ekonomiye katkısı nedir? Sosyal hayata, kültüre ya da ne bileyim kişisel gelişime bir katkısı olur mu?
Kahvede oturursanız sadece ölümü bir gün daha beklemiş olursunuz.
Geçen gün kahvede oturdum ve bir gençle sohbet ettim. “Karasu’da 750 lira ve sigorta ile iş var. Bir iki aya kadar da 900 civarına çıkar. Yaz kış yok ama hava yağmadığı sürece çalışacaksın. Dışarıda çalışacaksın. Olur mu” dedim.
Kardeşimiz bana bir hesap çıkardı ki ağlayacak oldum.
“Abi” dedi, “Şimdi benim buradan Karasu’ya gitmem iki buçuk lira (devamlı giderse). Yani günde beş lira eder. Günde beş liralık da yemek yerim ben etti mi sana 10 lira. Ayıptır söylemesi bir paket de sigaram etti mi sana 15 lira. Çarp abi bunu 30’la. Ne yaptı 450 lira. 750 liradan 450 lira gider var. Ayda 300 lira için de ben çalışmam!”
Şimdi ayda 750 lirayı beğenmeyen birine söyleyecek sözünüz var mı bilemem ama hiçbir vasfınız olmadığı halde size bu parayı veren adama siz ne vermeyi planlıyorsunuz?
Yani sizin hiçbir vasfınız yokken size bu parayı veren kişiye siz ne vermeyi planlıyorsunuz ve daha kötüsü acaba kaç liraya çalışırsınız?
750 lirayı siz beğenmiyorsunuz ama 1000 liralık da iş yapacak yetide değilsiniz. O halde en iyisi kahvede oturmak mı?
Yalnız bir şey söyleyeyim, kahvede otursanız da yemek yiyor, sigara içiyorsunuz. Hatta Limandere’deki kahveden sıkılıp Karasu’daki kahveye gidiyor birçoğumuz.
Onun için benim görüşüme göre bedava çalışmak para karşılığı boş durmaktan daha iyidir…